|
Ön Koşul
|
Bu ders için herhangi bir ön koşul bulunmamaktadır.
|
|
Ders Dili
|
Türkçe
|
|
Dersin Sorumlusu
|
Yrd. Doç. Dr. Alpaslan KUŞVURAN
|
|
Dersi Verenler
|
-
|
|
Ders Yardımcıları
|
-
|
|
Kaynaklar
|
1. ŞEHİRALİ, S., ÖZGEN, M. Bitkisel Gen Kaynakları. Prof.Dr.Sezen Şehirali,Prof.Dr.A.Murat Özgen, Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları. 2012.
T. EKİM, A. GÜNER, The Floritic Richnes of Turkey, Curtis?s Botanical Magazine, Vol. 17, p:48-59, May 2000.
Z. KAYA, E. KÜN, A. GÜNER, Türkiye Bitki Genetik Çeşitliliğinin Yerinde (IN SITU) Korunması Ulusal Planı, Çevre Bakanlığı, 1998.
K. IŞIK, Çevre Sorunları Biyolojik Çeşitlilik ve Orman Gen Kaynaklarımız, TEMA, Doyuran Matbaa, 1999.
|
|
Yardımcı Kitap
|
-
|
|
Dersin Amacı
|
Öğrencilere gen kaynaklarının korunmasını ve bunların tarla bitkileri olarak kültüre alınmasını sağlayabilen; ilaç endüstrisi için bu bitkilerin özelliklerinin ve etkili maddelerini belirleyebilen; bu bitkilere tedavi gücünü veren etkili maddelerin artırma çalışmalarını yapabilen; bitkileri morfolojik özelliklerine göre tanıyabilen teknikerler yetiştirmek.
|
|
Dersin İçeriği
|
Türkiyenin floristik zenginliğinin sebebi olan topografik, jeolojik yapı ve iklim. Genetik çeşitliliğin korunması bakımından fitocoğrafik bölgeler sınırları ve bölgelerde yayılış gösteren bitki türleri. Türkiye bitki gen kaynaklarının durumu; tür zenginliği, endemik ve tehlike altındaki türler, yararlanılan bitkiler. Bitki genetik çeşitliliğini azaltan etkenler; tarımsal etkinlikler, sanayileşme, kentleşme, ormancılık etkinlikleri ve yangınlar. Türkiyede bitki genetik çeşitliliğini koruyan yasa ve yönetmelikler, uluslararası antlaşmalar ve işbirliği ayrıca Türkiye?nin üye olduğu uluslararası kuruluşlar, ilgili kurum ve kuruluşlar. Koruma alanları: Orman alanları, tarım alanları, mera alanları ve öteki alanlar. Yürürlükte olan koruma programları; doğal SİT alanları, Milli parklar, tabiat parkları, tabiat koruma alanları, tabiat anıtları. Yürürlükte olan koruma programları; biyogenetik rezerv alanları, muhafaza ormanları, gen koruma ormanları, tohum meşcereleri, gen koruma yönetim alanları, öteki programlar. Yerinde korumayı tamamlayıcı programlar; tohum bahçeleri, gen bankaları, koleksiyon bahçeleri. Araştırma ve eğitim; Taksonomik, Ekolojik, Biyolojik araştırmalar.
Yerinde korumaya ilişkin araştırmalar; Toplum eğitimi, personel eğitimi, bilgi üretimi ve değişimi. Genetik erozyon ve bitki türlerimiz, orman ağacı türlerimizde lokal ırkların önemi ve genetik kirlenme sorunları. Doğal alanların ve bitki türlerinin korunmasının insanlık için önemi.
|